Składniki

• Spaghetti (lub inny rodzaj makaronu
• byle kluski były spore)
• puszka pomidorów krojonych (dobrych!)
• puszka anchois
• słoiczek kaparów (z zalewą 100 g)
• mały słoik czarnych oliwek (z zalewą 200-250 g)
• 2 papryczki chili
• 2 ząbki czosnku
• świeża bazylia
• świeże oregano
• parmezan (najlepiej w kawałku)
• czarny pieprz
• świeżo i najlepiej grubo mielony
• opcjonalnie: suszone pomidory
• zielone pesto.

Sposób przyrządzenia

• Na początek zabieram siekam 2 ząbki czosnku (nie daję ich więcej, żeby nie zdominować smaku potrawy - i tak będzie ostro i słono). Papryczki przekrawam wzdłuż, usuwam pestki i bardzo drobno siekam (uwaga na oczy!). Rozgrzewam na patelni oliwę, krótko obsmażam czosnek i chili - góra dwie minuty, by czosnek nie przypalił się i nie stracił smaku - po czym zalewam patelnię pomidorami, niech się grzeją, bo będą musiały trochę odparować. Jeśli mam zielone pesto, dodaję do sosu sporą łyżkę i mieszam. Teraz dodatki: kroję oliwki (kilka zostawiam do dekoracji) i anchois na pół (zakup anchois niezwijanych w koreczki znacznie to przyspieszy), kapary odsączam z zalewy. Oregano drobno siekam, powinny wyjść mniej więcej dwie spore szczypty (takie, co to można unieść między palcami). Listków bazylii zrywam 7-8 i rwę je palcami na małe kawałki - jeśli dodałem pesto, bazylii biorę trochę mniej. Jeśli lubisz, możesz też dodać suszone pomidory, które oczywiście trzeba pokroić na kawałki. Wszystko dodaję do sosu, sypię trochę czarnego, świeżo mielonego pieprzu - a najlepiej, jeśli pieprz w ziarnach utłukę w moździerzu na większe kawałki - i dokładnie mieszam. Nie solę, bo sos i tak będzie słony od takiej ilości anchois. Sos grzeję, aż woda odparuje i stanie się on gęsty (mieszam od czasu do czasu - nie za często, żeby za bardzo nie rozpadły się anchois). Teraz jest czas, by spróbować, czy nie za mało słony - gdy już anchois "puściły" smak. Gotowy makaron hartuję, przekładam z powrotem do garnka, wlewam sos i mieszam. Przekładam do miseczek i posypuję parmezanem - najlepszy jest parmezan w kawałku, można z niego zetrzeć nożem bardzo cienkie, lecz szerokie paski.